Karanliktan ziyade, karanliktan sonra ilk karsilasacagim seyden korkmak gibi bir huyum var.

Hayir anladim. Soyunma odasi falan. Duslarda kapi yok. Boyle hepimiz profesyonel sporcuyuz, oyle acayibiz,”cool” takiliyoruz gibilerinden… Ama arkadas tuvaletlere ne diye kapi koymazsiniz onu anlamiyorum. Kim tuvalette “cool” olabilir ki? Ya da niye boyle bir niyeti, ihtiyaci, zorunlulugu, sorumlulugu olsun. Bir dusun ya. Dusun dusun. Yok. Mumkun degil.

Aksam olmak uzereyken eger isigi vaktinde acmadiysan uzerine yapisacak olan miskinlikten kurtulman gercekten cok zor olacaktir. Az once ben o treni kacirdim. Simdi ne yemek yemek istiyorum, ne de baska bir sey yapmak.
Mantara baglamak ya da baglamamak. Iste butun mesele bu.

Bugun uzun zamandir haber almadigim bir tanidigimdan haber almis kadar sevindim, iyi hisssettim kendimi. Isin garibi iste o zaman anladim bu grubun muzigini ne kadar sevdigimi. Passive’in verdigi linki acip ilk dinledigimde de ayni tepkiyi vermistim, hala ayni tepkiyi veriyorum. Ne kadar guzel.

Bu arada klibi izledikten sonra sigara icesim geldi. Sonra klibi turk tivularinda nasil yayinlayacaklarini merak ettim. Tabii eger yayinlayacak olursa o da.